Hulp

Een bridge — het kastje dat tussen je printer en het internet zit — en een printer met een usb-kabel. De bridge hangt aan je wifi; de printer hangt met usb aan de bridge. Verder niets: geen driver, geen computer die aan moet blijven staan.

Zet hem aan en open de app. Ligt hij bij je in de buurt, dan biedt de app hem vanzelf aan — net als een koptelefoon. Daarna vul je één ding per scherm in: netwerk, wachtwoord, naam.

Lukt dat niet, dan staat er een code van acht tekens op het kastje. Die kun je in het dashboard invoeren onder Bridges → Bridge koppelen. Die code verandert nooit.

Ja, en meerdere bridges. Elke printer krijgt een eigen naam, en die naam gebruik je bij het printen. Gaat een apparaat stuk, dan geef je de vervanger dezelfde naam en blijft elke koppeling werken.

Twee printers aan één bridge werkt in de praktijk wisselend; één printer per bridge is op dit moment de betrouwbare opstelling.

Kijk eerst of de bridge zelf online is. Staat die er wel en de printer niet, dan zit het tussen de bridge en de printer.

Een bonprinter en een LabelWriter 400 hebben hun eigen voeding — die moeten aan staan. Een LabelWriter 450 Turbo haalt zijn stroom uit usb en heeft een gevoede hub nodig; uit de bridge alleen komt niet genoeg.

Dan krijgt hij bytes voorgeschoteld die voor een ander soort printer bedoeld zijn. Controleer of je een bontemplate naar een bonprinter stuurt: in het dashboard staat bij elk template of het een label of een bon is, en bij elke printer welk soort het is.

Waarschijnlijk zit er een andere rol in de printer dan de template verwacht. Stel bij Printers in wat erin zit; dan waarschuwt de Studio je voortaan vóór je honderd labels print in plaats van erna.

Dat hangt aan hoe het apparaat staat, niet aan wat je print. Zet bij die printer omgekeerd printen aan, dan draait elke afdruk een halve slag. Voor één enkele opdracht kun je het meegeven met "reverse": true.

Geef bij elke opdracht een idempotentiesleutel mee — een bonnummer, een ordernummer. Stuur je dezelfde sleutel nog eens, dan krijg je het eerste antwoord terug en komt er geen tweede bon uit. Dat is precies waar hij voor is: netwerken haperen, en dan weet je systeem niet of het gelukt is.

Dat gebeurt als hetzelfde apparaat op twee bridges is gemeld. De overbodige haal je weg bij Printers → Verwijderen. Hangt hij er nog aan, dan komt hij terug — een bridge meldt wat er aan zijn usb zit, en dat is de waarheid.

Een label heeft een vaste maat: je zet dingen op een plek, en alles moet binnen dat kader passen. Een bon heeft alleen een breedte en groeit naar beneden tot de inhoud op is.

Het is wel één soort ding: in de ontwerper kun je van soort wisselen, en dan wordt je ontwerp omgezet.

Vul je gegevens in bij Mijn bedrijf en sleep daar je logo naartoe. Zet daarna in je template een blok Logo. Er is geen apart logo per template — verander je hem, dan verandert hij overal mee.

Nee. Wat bij Mijn bedrijf staat vult zichzelf in met {{bedrijf.naam}}, {{bedrijf.adres}} en zo verder. Stuur je het tóch mee, dan wint wat je meestuurt — nodig als je meerdere filialen op één account hebt.

Dat kan niet gebeuren: een kant-en-klaar template uit de bibliotheek wordt een kopie zodra je het bewerkt. Je krijgt "naam (aangepast)" en het origineel blijft staan zoals het was.

Maak een sleutel aan onder Sleutels en stuur een verzoek naar /v1/jobs. Alles wat een HTTP-verzoek kan doen kan printen. De volledige beschrijving staat in de API-documentatie.

Ja. Een sleutel die begint met lbl_test_ doet alles behalve printen: de template wordt gerenderd, de opdracht komt in je overzicht, maar er komt geen papier uit.

Bij Opdrachten. Van elke opdracht is bewaard hoe hij eruitzag, dus je ziet wat er werkelijk uit de printer kwam — ook als de template daarna is aangepast. Opnieuw printen stuurt exact dezelfde afdruk, en staat herkenbaar als herdruk in het overzicht.

Met een webhook. Onder Meldingen geef je een adres op en waar je over wilt horen, en wij bellen je zodra een opdracht klaar is of mislukt. Dat scheelt je het elke seconde opvragen van de status.

Je krijgt er een geheim bij. Daarmee ondertekenen wij elk bericht, zodat jij kunt nagaan dat het van ons komt. Hoe je die handtekening narekent staat in de API-documentatie.

Onder Meldingen staat bij elke webhook de laatste poging, de code die je server teruggaf en de laatste fout. Daaronder de laatste berichten die de deur uit gingen.

Twee dingen die vaak misgaan: een adres binnen je eigen netwerk — dat kunnen wij niet bereiken — en een server die er te lang over doet. Antwoord snel en doe het werk daarna.

Ja, met een inkomend adres. Onder Meldingen → Inkomend krijg je een eigen adres dat je in hun webhookveld plakt. Daarna zeg je welk veld van hen bij welk veld van jouw template hoort.

Aan hun kant hoeft niemand iets te bouwen: zij sturen hun gewone bericht, wij vertalen het.

Ja, voor allebei is er een kant-en-klare koppeling. Voor Make een app met een printactie en een trigger die afgaat zodra een opdracht klaar is; voor Home Assistant een integratie met twee diensten en per printer een sensor die vertelt of hij bereikbaar is.

Hoe je ze installeert staat op de integratiepagina.

Nee, als er iets in hun bericht staat waaraan we het herkennen — een id, order_id of reference. Dat gebruiken we als idempotentiesleutel. Zit er niets in wat daarop lijkt, dan valt er niets te herkennen en komt er wel een tweede uit.